เนื้อเรื่องมหาภารตะ

กรรณะนอนหนุนตักของพระนางกุนตี ส่วนพระนางกุนตีก็น้ำตาหลั่นรินที่ในที่สุดก็ได้พบและแสดงความห่วงหาอาทรลูกชายคนโตคนนี้ ทั้งสองนิ่งเงียบเพื่อดื่มด่ำความสุขที่ไม่ได้รับมาอย่างยาวนาน จนเวลาล่วงเลยไปก็ไม่มีใครกล่าวคำพูดใดๆ ออกมา พระนางกุนตีเอ่ยปากบอกกรรณะว่า...

ในค่ำคืนก่อนการรบจะเริ่มขึ้น พระนางกุนตีได้เดินทางไปพบกับกรรณะ ณ พื้นที่ที่กรรณะทำพิธีบวงสรวงสุริยเทพเป็นประจำทุกวัน กรรณะสังเกตเห็นพระนางเดินตรงเข้ามา จึงเอ่ยปากถามพระนางกุนตีถึงสาเหตุที่ทรงเดินทางมาพบถึงที่แห่งนี้ พระนางกุนตีอ้ำอึ้งอยู่สักพัก...

ทางด้านกองทัพเการพ ในค่ำคืนหลังจากที่เคลื่อนย้ายกองทัพทั้ง 11 อักเษาหิณี มาตั้งหลักที่ฟากหนึ่งของทุ่งกุรุเกษตร เหล่าผู้นำกองทัพพันธมิตรได้เข้าร่วมการประชุมเพื่อกำหนดผู้บัญชาการกองทัพ เหล่าผู้นำที่เข้าร่วมนั้นได้แก่ ท้าวภีษมะ กฤปาจารย์ โทรณาจารย์ ท้าวศัลยะ...

กฤษณะเดินทางกลับมายังฐานที่มั่นของพี่น้องปาณฑพที่เมืองอุปปลาวัย ซึ่งทุกคนกำลังเฝ้ารอผลของการเจรจาอยู่แล้ว เมื่อเข้าถึงที่ประชุมพันธมิตรฝั่งพี่น้องปาณฑพ กฤษณะเล่าถึงคำตอบของท้าวธฤตราษฏร์ และความพยายามในการจับตัวกฤษณะของทุรโยธน์ให้ทุกคนในที่ประชุมฟัง...

กฤษณะกล่าวชักชวนให้กรรณะเลิกสนับสนุนทุรโยธน์ และเปลี่ยนใจเข้ากับฝั่งพี่น้องปาณฑพ ทุกสิ่งที่ยุธิษเฐียรเคยได้รับ ต่อไปจะมอบให้กรรณะในฐานะพี่ชายคนโตแทน พี่น้องปาณฑพที่เหลือจะคอยสนับสนุน และรักใคร่กรรณะเช่นกัน กรรณะได้ยินดังนั้นก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมด...

ระหว่างทางที่กฤษณะเดินทางกลับ กฤษณะได้ชักชวนกรรณะออกไปนั่งรถเล่นนอกเมืองหัสตินาปุระ โดยมีความลับบางอย่างที่กฤษณะตั้งใจจะเผิดเผยให้กรรณะได้รับรู้ก่อนที่สงครามจะเกิดขึ้น เมื่อเดินทางไปจนถึงที่เงียบสงบ กฤษณะและกรรณะเดินข้างเคียงกันไป...

วันต่อมา ราชสำนักหัสตินาปุระได้เปิดสภาเพื่อรับฟังข้อเสนอจากทางพี่น้องปาณฑพ โดยมีกฤษณะเป็นตัวแทนในการเจรจา โดยมีผู้อาวุโสของราชสำนักหัสตินาปุระ ไม่ว่าจะเป็นท้าวภีษมะ ท้าวธฤตราษฏร์ โทรณาจารย์ กฤปาจารย์ ศกุนิ รวมถึงทุรโยธน์ผู้เป็นตัวการสำคัญของการตัดสินใจ...

ไม่นานสัญชัยคนสนิทของท้าวธฤตราษฏ์ ก็นำคำตอบจากทางราชสำนักหัสตินาปุระไปส่งถึงพี่น้องปาณฑพโดยมีข้อสรุปได้ใจความว่า ทางราชสำนักหัสตินาปุระนำโดยท้าวธฤตราษฏ์จะไม่ยอมแบ่งพื้นที่ให้กับทางพี่น้องปาณฑพ...

เวลาผ่านไปไม่นาน คณะทูตที่ได้รับการแต่งตั้งจากยุธิษเฐียรก็เดินทางถึงราชสำนักหัสตินาปุระ หลังจากได้พักก็ได้เข้าพบท้าวธฤตราษฏร์ โดยมีท้าวภีษมะ โทรณาจารย์ กรรณะ ศกุนิ และทุรโยธน์ เข้าร่วมการประชุมครั้งนี้อย่างครบถ้วน พราหมณ์ผู้เป็นตัวแทนของฝั่งพี่น้องปาณฑพ...

ท้าวศัลยะเดินทางมาถึงเมืองอุปปาลาวัย และได้พบกับพี่น้องปาณฑพก็สวมกอดกันอย่างรักใคร่ ท้าวศัลยะดีใจที่พี่น้องปาณฑพได้ผ่านอุปสรรคในการเนรเทศทั้ง 13 ปีมาได้ และยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้พบกันใหม่ในครั้งนี้...

เมื่อทุรโยธน์เห็นว่าท้าวศัลยะได้รับการปรนนิบัติอย่างดีจนเป็นที่พึงพอใจแล้ว ก็ปรากฏตัวออกมาให้ท้าวศัลยะเห็น ทุรโยธน์กล่าวกับท้าวศัลยะว่าตนเป็นผู้ตระเตรียมการต้อนรับทั้งหมด ท้าวศัลยะตกใจที่ได้พบกับทุรโยธน์แทนที่จะเป็นพี่น้องปาณฑพอย่างที่คาดไว้...

ทางด้านท้าวศัลยะผู้เป็นพี่ชายของพระนางมาทรี ซึ่งเป็นมารดาของฝาแฝดนกุลและสหเทพ เมื่อได้ยินข่าวว่าพี่น้องปาณฑพต้องการรวบรวมกองทัพพันธมิตร ก็ตัดสินใจยกกองทัพออกจากเมืองเพื่อเดินทางมาเข้าร่วมกับพี่น้องปาณฑพซึ่งเป็นหลานแท้ๆ ของตนเองในทันที แม้ว่าระยะทางจะยาวไกล...

เพียงแค่ชั่วครู่เดียว อรชุนก็ก้มลงกราบกฤษณะแล้วตอบว่า ข้าไม่ต้องการสิ่งใดในโลกนี้ ข้าต้องการเพียงท่านเท่านั้น คำตอบของอรชุนสร้างความปลื้มปริ่มให้กับกฤษณะ แต่สำหรับทุรโยธน์แม้จะได้เลือกทีหลังแต่ผลการเลือกของอรชุนก็นับเป็นผลดีอย่างยิ่งกับตน...

ระยะเวลาผ่านไป ในที่สุดกฤษณะก็ตื่นขึ้นมา กฤษณะลืมตาขึ้นมาและพบกับอรชุนที่รออยู่ที่ปลายเท้า กฤษณะยิ้มให้อรชุนอย่างเป็นมิตร ระหว่างที่กำลังจะเอ่ยปากถามเรื่องราวจากอรชุน กฤษณะก็พบว่าในห้องยังมีทุรโยธน์ที่นั่งรออยู่ด้านข้างของกฤษณะอีกคนหนึ่ง...

นอกเหนือจากอรชุนที่เร่งเดินทางมาขอพบกฤษณะเพื่อเชื้อเชิญเข้าร่วมเป็นพันธมิตรแล้ว ทางฝั่งเการพ ทุรโยธน์เองก็ได้รับคำเตือนจากท้าวศกุนิให้เร่งรีบเดินทางมาเช่นกัน แถมทุรโยธน์ยังมาถึงเมืองทวารกาก่อนอรชุนอยู่พอสมควร ทั้งสองเดินทางเข้าเมืองทวารกาและพบกับสาตยกี...